ای ابر مرد مشرقی، ای معنای زمان

ای سلاله پاک سید و سالار جهان

در انتظارت هر صبح و هر شب

می مانیم و می رویم در تاب و تب

ای ابرمرد مشرقی ای تک سوار عرب

ای فرزند زهرا آن مظهر عزت و شرف

انتظار برای تو شیرین است و پرحلاوت

آمدنت را منتظریم ای روح حیات

تو می آیی و آمدنت سرشار از غرور

جهان پر می شود از آمدنت به سرور

نیستی، اما هستی در هر نقطه و مکان

تو می ایی و می رود هرچه است بدی

مهدی جان ای سرو زیبای کمال

سر و جانم به فدایت ای مظهر جمال

هدیه بودن خوب و شیرین

اما شیرین بودن چون عسل

فقط از تو بر می آید و بس

کاش می دانستی کامروایی

در پس برق آن چشمان زیبا

و آن شاهکار ابروی کمانت

مرا در ورای این گفت و گو

و در ماورای آن لحظه ها

و سیر در وادی خوبیها

غرق و مدهوش در هیجان

هیجانی از فرج و ظهور

ظهوری از خوبی و کمال

کمالی از لطافت و شور

شوری از عشق و نیاز

نیازی به هدیه ای از خدا

هدیه ای به شیرینی عسل

مست و حیران شده ام

حیران از این همه لطف

و حیران تر از این شیرینی

کاش می شد که من

با تو بودم در همه حال

و در این روزگار غریب

با تو شاهد زیبایی ها

و در گرمای نگاه تو

به اعماق آسمان خیال

قدم در کالبد زمان می زدم

و به اوج ابرهای خیال

بی پروا سیر می کردم