خيلي وقت‌ها دوست دارم خودم رو فراموش كنم، خيلي وقت‌ها دوست دارم گذشته رو فراموش كنم، اما وقتي به خودم ميام، مي‌بينم كه گذشته جزئي از وجود منه و من نه تنها بايد به گذشته‌ها فكر كنم، بلكه فكر مي‌كنم كه گذشته زيبا و دوست داشتني من در بعضي از مواقع آنقدر جذاب و زيباست كه تنها به اين گذشته جالب فكر مي‌كنم و دوست دارم مثل يك نوار تكراري اين قسمت‌هاي زيباي گذشته من تكرار بشه تا من از اين جهان فاني رجعت كنم و خودم رو به دست خدا بسپارم.

به تو مي‌گويم، به تويي كه ستاره فناناپذير آسمان عشق مني

به تويي كه تا قيام و قيامت بهتر و ملموس‌تر از تو نخواهم يافت

آسمان آبي عشق من فقط متعلق به توست

تويي كه تمامي تار و پودم رو در وجود خودت مغروق ساخته‌اي

دست ياري زجهان از تو مي‌جويم و بس

بوي عشق و شادي زجهان از تو مي‌بويم و بس

در اين جهان زيبا كه زيبايي خود را از وجود تو گرفته

تنها به تو مي‌انديشم و تو را مي‌خواهم

گريه امانم نمي‌دهد و ديگر توان نوشتن نيست

و تنها به خودم و تو مي‌انديشم و تو را از خدا مي‌طلبم

و ديگر هيچ